Rozwód za granicą a prawo polskie

Kiedy małżeństwo zawarte jest między dwoma polskimi obywatelami, nawet w przypadku jeśli jedno lub oboje z małżonków mieszkali przez lata za granicą oraz gdy zawarli małżeństwo poza granicami kraju polski sąd zawsze może orzec rozwód. Sprawa staje się bardziej skomplikowana, kiedy tylko jedno z małżonków jest obywatelem polskim.

Gdy tylko jeden małżonek ma polskie obywatelstwo, wówczas sąd może orzec ustanie małżeństwa, tylko wtedy kiedy strona ta mieszka w Polsce przez minimum pół roku. Kiedy oboje partnerzy mieszkają za granicą pierwszym krokiem do orzeczenia rozwodu jest złożenie wniosku do Sądu Najwyższego w celu wskazania sądu właściwego. Trzeba jednak pamiętać o tym, że do Sądu  Najwyższego można wnieść wniosek tylko i wyłącznie za pośrednictwem adwokata.

W sprawie rozwodowej sąd zawsze ma obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego. W praktyce oznacza to, że muszą zostać przesłuchane strony oraz świadkowie. Najczęściej na świadka powoływani są rodzice stron, rodzeństwo, znajomi lub sąsiedzi. W przypadku kiedy w małżeństwie nie ma niepełnoletnich dzieci sąd może zezwolić wyłącznie na przesłuchanie stron. Zawsze jednak sąd będzie chciał przesłuchać stronę, która wnosi sprawę czyli powoda.

Kiedy strona mieszka na stałe za granicą nie jest konieczny przyjazd do kraju na rozprawę. Można bowiem skorzystać z pomocy prawnej polskiego konsula w konkretnym państwie. Przesłuchanie świadka również może odbyć się przed konsulem w Anglii, Niemczech, Francji czy Stanach Zjednoczonych.

Jeśli małżeństwo posiada małoletnie dzieci sąd musi orzec na nie alimenty. Alimenty mogą być orzeczone na sąd rodzinny w danym kraju albo agencję alimentacyjną w Danii, Norwegii, Hiszpanii. Sąd podejmie również decyzję o tym, kto i w jakim zakresie będzie sprawował opiekę nad dziećmi. Umowa pomiędzy rodzicami w tym zakresie o wiele ułatwia sprawę. W tym wypadku najlepszym rozwiązaniem jest rozwód bez orzeczenia o winie.

Przed podjęciem decyzji o rozwodzie trzeba ją dokładnie przemyśleć. Najważniejszą kwestią jaką powinniśmy brać pod uwagę jest dobro dzieci – kiedy są małoletnie może warto poczekać do momentu aż uzyskają pełnoletniość lub staną się bardziej dojrzałe co pozwoli im lepiej przejść przez tę niezwykle trudną sytuację.